Z Bohdanem Zuniem, dyrektorem Generalnej Dyrekcji Budowy Metra, który zrealizował odcinki ursynowski, mokotowski i śródmiejski metra w Warszawie rozmawia Andrzej Rogiński

Jak obiecał, tak i zrobił. W czwartek spadły na świat tzw. cła wzajemne. Prezydent Trump wkroczył na ścieżkę starcia z całym światem. Może to doprowadzić do totalnej wojny celnej, z której nikt nie wyjdzie wygrany. Albo do samoizolacji, choć autarkia nikomu się nie opłaciła. Czy to już trzęsienie, czy tylko zapowiedź, a może sztuczka, czas pokaże. Tak czy owak, gra idzie o najwyższą stawkę i łatwo w niej przelicytować. Co zrobi Europa? Czy Europa okaże jedność? Na dobrą sprawę na tę jedność została znienacka „skazana". Może więc to w istocie dobry uczynek Wuja Sama, który wreszcie pogodzi nadąsanych na siebie Europejczyków. (Tomasz Miłkowski)

Wczoraj ogłoszono wspaniałą wiadomość: z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru Wiesław Geras, Honorowy Członek Polskiej Sekcji AICT i działacz SDRP, guru teatru jednego aktora został wyróżniony przez krytyków skupionych w Polskim Ośrodku ITI za zasługi w upowszechnianiu polskiego teatru za granicą. Trudno o lepszy wybór. Geras przez lata dyrektorowania Wrocławskimi Spotkaniami Teatrów Jednego Aktora odwiedził około 100 festiwali teatralnych w Europie i na świecie. Wszędzie zostawiał dobre wspomnienia, a często zalążki późniejszej współpracy między artystami, od Armenii po emiraty arabskie. Ręce same składają się do oklasków i podziękowań. Z najlepszymi życzeniami Wiesławie, cierpliwości w czuwaniu nad losami polskiego teatru i monodramu. (Tomasz Miłkowski)

Drogie młode dziennikarki, drodzy młodzi dziennikarze! Trwa nabór zgłoszeń do III edycji Nagrody IBISA, ustanowionej przez Zarząd Oddziału Warszawskiego Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej w setną rocznicę urodzin Andrzeja Wróblewskiego-Ibisa. Termin zgłoszeń: do 31 marca 2025 roku

Byliśmy, polecamy otwartą właśnie wystawę Autoportrety w Muzeum Narodowym w Warszawie, która potrafi zupełnie przewrócić dotychczasowe pojmowanie tego gatunku sztuki.

To, co dzieje się w sprawie domniemanego współsprawstwa śmierci byłej sekretarki prezesa budzi osłupienie. Ataki na prokurator Wrzosek, hejty, podszczuwanie do rękoczynów, obrzydliwe insynuacje - wszystko to budzi zgrozę. Wkracza do gry złowrogi model nekropropagandy, tyle lat uprawianej przez PIS, a teraz gorliwie przywracanej do łask. Do czego to ma zmierzać? Do samosądów? Wymądrzanie się i tzw. dobre rady spod ciemnej gwiazdy można jakoś znieść, ale groźby karalne? Idiotyczne pomówienia? Chyba że tak naprawdę chodzi tu o odwrócenie uwagi od buksującej antyeuropejskiej polityki PIS, która okazała się drogą donikąd? Albo przejaw histerii zastępczej, osłaniającej rosnące rozczarowanie własnym kandydatem na prezydenta. (Tomasz Miłkowski)

Teatr Studio zaprasza 27 marca, godz. 18:00, wstęp wolny. Zbiórka o godz. 17:50 przed Teatrem Lalka. Park Świętokrzyski / foyer teatru „Kiedy się urodziłem, brat mojej matki, który był wojskowym, zasadził za domem cztery jesiony. Rosły ze mną. Wyrosły olbrzymie. Kilka lat temu przez Pilzno przeszła nawałnica, która narobiła wiele szkód. Mimo to jesiony nie zostały naruszone, jednak w mieście została atmosfera strachu, że to się może powtórzyć i namówiono moja siostrę, aby jesiony ścięła. Uległa. Kiedy mnie zawiadomiła, powiedziałam, że czuję, jakby mi nogę albo rękę odjęła. Zdecydowałem, że drzewa nie mogą opuścić tego domu, chociaż były już ścięte…” — Stanisław Brudny w rozmowie z Remigiuszem Grzelą, „To, co najważniejsze”, 2015 W Międzynarodowy Dzień Teatru chcemy wspólnie uczcić pamięć Stanisława Brudnego. Spotkanie rozpoczniemy w Parku Świętokrzyskim (przed Teatrem Lalka), gdzie posadzimy jesion – ulubione drzewo Stasia, symbol jego niezwykłej osobowości i trwałego śladu, jaki pozostawił w naszych sercach.Następnie przeniesiemy się do foyer teatru, gdzie podczas wieczoru wspomnień, prowadzonego przez Remigiusza Grzelę, przywołamy jego dorobek, słowa, anegdoty i wspólne chwile. Zapraszamy wszystkich, którzy chcieliby podzielić się swoimi wspomnieniami o Stanisławie Brudnym.

Zarząd polskiej sekcji AICT/ Klubu Krytyki Teatralnej Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej przyznał KATARZYNIE FIGURZE Nagrodę im. Ireny Solskiej w uznaniu jej wybitnych osiągnięć aktorskich.

Zakończyliśmy edycję 118. numeru „Yoricka” (luty 2025), magazynu internetowego Klubu Krytyki Teatralnej SDRP/ polskiej sekcji AICT.

Pod takim zaskakującym tytułem ukazała się imponująca księga (779 stron!) prof. Anny Kuligowskiej-Korzeniewskiej, poświęcona refleksom rewolucji 1905 roku w teatrze polskim. Pani profesor tytuł przejęła - co przypomina - od satyry napisanej przez Franciszka Czakiego, działacza socjalistycznego, który zapowiadał powstanie takiego dzieła, krytykującego marazm polskiego społeczeństwa. Sam Wyspiański po rewolucji nie zgadzał się na wystawienie „Wesela”, bo uważał, że naród - wbrew jego diagnozie - w obliczu rewolucji zdał egzamin. Czy jednak nasza wiedza o tym wydarzeniu (i jego wpływie na bieg historii), które zyskało miano czwartego powstania narodowego, jest dostateczna? Z pewnością nie jest. Autorka tą księgą próbuje to naprawić. (Tomasz Miłkowski)

Dzisiaj, trochę prywaty. Otóż zgubiłem ważne dokumenty. To zawsze kłopot, mitręga biurokratyczna i nerwy. Nie, nie proszę o pomoc. Zguba się znalazła. To znaczy ktoś znalazł, a nawet nie wiem kto, i pofatygował się, aby wrzucić znalezisko do mojej skrzynki pocztowej. Właśnie zdążyłem już przygotować pakiet stosownych zaświadczeń i załączników, zanim otworzyłem skrzynkę i odkryłem wewnątrz ku memu zdziwieniu nienaruszony pakiet dokumentów. Poczułem u ramion skrzydła, a czas stracony na wypisywanie wniosków i uzasadnień uznałem za należną pokutę. Ale przede wszystkim ogarnęła mnie niewyobrażalna wdzięczność dla osoby, która postąpiła tak bezinteresownie i życzliwie. A więc jeszcze nie wyginęła empatia na świecie. (Tomasz Miłkowski)

25 lutego 2025 roku, w wieku 97 lat zmarł Janusz Roszkowski – dziennikarz, dyplomata, ambasador w Królestwie Danii były prezes PAP. Janusz Roszkowski urodził się 11 marca 1928 roku w Łapach. W 1951 roku ukończył Akademię Nauk Politycznych w Warszawie, a już dwa lata później rozpoczął pracę w Polskiej Agencji Prasowej. W latach 60-tych został korespondentem w Berlinie oraz kierownikiem oddziału PAP w Bonn. W latach 1972-1986 – redaktor naczelny i prezes PAP. Od 1986 do 1989 – przewodniczący Komitetu ds. Radia i Telewizji. W latach 1989-1991 – ambasador nadzwyczajny i pełnomocny w Królestwie Danii.