XX Międzynarodowy Konkurs na Ekslibris, organizowany w 2024 roku przez Regionalną Bibliotekę „Lyuben Karavelov” w Ruse (Bułgaria) dedykowany był XXXIII Olimpiadzie w Paryżu. Zadaniem artystów była interpretacja słynnej łacińskiej dewizy „Citius, Altius, Fortius” (Szybciej, Wyżej, Mocniej) – klasycznej sentencji, symbolizującej dążenie do doskonałości, pokonywania barier własnego organizmu i wszelkich okoliczności.
Jej autorem był pedagog, kaznodzieja zakonu dominikanów Henri Didon (1840-1900), dyrektor podparyskiej szkoły, który z tymi słowami wręczał nagrody zwycięzcom szkolnych zawodów, zachęcając uczniów do sportowej rywalizacji. Wiele lat później, na Kongresie Olimpijskim w Hawrze w 1897 roku hasło przyjęto jako motto obrad, a od 1920 roku czyli od Igrzysk Olimpijskich w Antwerpii cytat wiąże się z międzynarodowym ruchem olimpijskim.
Mój ekslibris konkursowy odwołał się do połączenia elementów bibliofilskich (kolaż fragmentów książek) i właśnie tego znaku, znanego na całym świecie: pięciu olimpijskich kółek. Autorem symbolu Olimpiady jest francuski historyk, baron Pierre de Coubertin (1863-1937), twórca wskrzeszenia idei igrzysk olimpijskich. Podobno zainspirował się… reklamą kół rowerowych firmy Dunlop, którą zobaczył w jakimś czasopiśmie ilustrowanym. Powstał znak, który umieszczono na oficjalnej fladze olimpijskiej, uszytej w zakładzie krawieckim „Bon Marche” w Paryżu (pierwszy egzemplarz znajduje się obecnie w Muzeum Olimpijskim w Lozannie). Pięć połączonych ze sobą kół to pięć kontynentów: niebieski (Europa), czarny (Afryka), żółty (Azja), czerwony (Ameryka), zielony (Australia i Oceania). Oznaczają pokój, braterstwo, uniwersalne wartości, twórcze i honorowe współzawodnictwo sportowców z całego świata w duchu fair play.
Mój ekslibris został zakwalifikowany na wystawę pokonkursową w listopadzie 2024 roku w Ruse, wśród prac ponad dwustu artystów z 24 krajów świata: z Europy, Azji i Ameryki. Najmłodszym finalistą był Roman Darvu z Kanady (urodzony w 2017 roku), a najstarsi – Jocelyn Benoit z Kanady i Martin Bayise z Belgii liczyli wówczas po 81 lat.
BEATA JOANNA PRZEDPEŁSKA