Trzecia edycja Konkursu im. Andrzeja IBISA-Wróblewskiego dobiega końca. Gala finałowa odbędzie się 16 maja w Domu Dziennikarza – początek uroczystości o godzinie 11.00. Wręczone zostaną dyplomy zwycięzcom i podziękowania za uczestnictwo, a galę uświetni mini-koncert Elżbiety Wojnowskiej oraz warszawskiego kataryniarza. Patronat honorowy nad konkursem objął Marszałek województwa mazowieckiego oraz Światowy Kongres Polaków. Mecenat sprawuje Stowarzyszenie Dziennikarzy i Wydawców Repropol. Zarząd Oddziału Warszawskiego SDRP, inicjator i organizator Konkursu serdecznie zaprasza do Domu Dziennikarza (sala B) – wstęp wolny.

Już 8 maja 2025 r. w warszawskim Teatrze Studio odbędzie się premiera spektaklu „2049: Witaj, Abdo” w reż. Piotra Pacześniaka, na podstawie tekstu Mikity Iłinczyka. Współorganizatorem wydarzenia jest Dzielnica Śródmieście m.st. Warszawy. Bezpłatne zaproszenia na przedstawienia grane 11 i 12 maja dostępne są w punkcie informacyjnym Urzędu Dzielnicy.

Czy istnieją środki zaradcze powodujące dobre funkcjonowanie spółdzielni mieszkaniowych? Okazuje się, że czyni to prasa spółdzielcza. Opublikowanie informacji sprzecznych z rzeczywistością na łamach gazety spółdzielczej natychmiast spotka się z krytyczną oceną. Nie może sobie na to pozwolić ani redaktor gazety ani jej wydawca czyli zarząd spółdzielni. Prasa spółdzielcza funkcjonuje od kilkudziesięciu lat. Pierwsze wydanie „Życia WSM” ukazało się w czerwcu 1931 r. W maju 2025 r. ukazało się 446 wydanie tego tytułu. Dotychczas nie zauważano prasy spółdzielczej a przecież stanowi ona istotny segment prasy lokalnej. Łączny jednorazowy nakład prasy spółdzielczej tylko w Warszawie wynosi ok. 80 tys. egzemplarzy. Co do zasady egzemplarze te trafiają do skrzynek pocztowych członków spółdzielni. Najczęściej ukazują się co kwartał, ale część z nich to dwumiesięczniki. 8 kwietnia 2025 r. odbyło się Forum Prasy Lokalnej. Zorganizowali je: Warszawskie Towarzystwo Prasy Lokalnej (WTPL) wspólnie z Biblioteką Publiczną m.st. Warszawy – Biblioteką Główną Województwa Mazowieckiego. Wydarzenie miało miejsce w siedzibie tej Biblioteki przy ul. Koszykowej 26/28 w Warszawie. Gdyby Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich, zarządzające budynkiem przy ul. Foksal, na równych prawach traktowało wszystkie stowarzyszenia i organizacje dziennikarskie, to Forum Prasy Lokalnej mogłoby odbyć się właśnie przy ul. Foksal. Nie ma jednak tego złego co by nie wyszło na dobre bo Dział Varsavianów Biblioteki „Koszykowa” od lat wspiera prasę lokalną, o czym świadczą systematycznie gromadzone zbiory, doroczny informator Warszawskiej Prasy Lokalnej i Środowiskowej. Gdy, po zmianie ustroju, bibliotekarze po raz pierwszy zaprosili redagujących świeżo powstałe tytuły lokalne zawiązało się wówczas Warszawskie Towarzystwo Prasy Lokalnej.

Ida Kamińska jest bohaterką kolejnego spotkania z cyklu „O Teatrze w Teatrze”, jakie rozpocznie się się 7 maja br. o godz. 18.00 w Teatrze Żydowskim przy ul. Senatorskiej 35. To jej powojenna determinacja sprawiła, że świętujemy w tym roku jubileusz 75-lecia Teatru Żydowskiego.

Po nieszczęsnej debacie trzynastki kandydujących na urząd prezydencki, którą zorganizował „Super Express”, nadzieja na prowadzenie w Polsce merytorycznej, poważnej kampanii zmalały niemal do zera. Gorszące wypowiedzi niektórych kandydatów, w szczególności skandaliczne antysemickie wyskoki Grzegorza Brauna, postawiły sens organizowania takich debat pod znakiem zapytania. Na ratunek na szczęście przyszła debata dwuosobowa Biejat/Hołownia, którą na zaproszenie marszałka Hołowni zorganizował TVN 24. I okazało się, że rozmowa jest potrzebna i możliwa, że można się różnić, ale też ujawniać podobieństwa w podejściu do ważnych spraw Polaków, bez uciekania się do inwektyw i pomówień. Bardzo to krzepiące, że można tak rozmawiać i w dodatku nie nudzić. (Tomasz Miłkowski)

W Watykanie Kolegium Kardynałów wyznaczyło początek konklawe na 7 maja. Elektorzy wejdą do Kaplicy Sykstyńskiej, oddając komórki i tablety, pomodlą się o interwencję Ducha Świętego, popatrzą na fresk Michała Anioła i wpiszą ołówkiem na kartce jedno nazwisko, po czym kartkę wrzucą do urny. Puszczą jednego czy drugiego czarnego dymka, wreszcie wybiorą i puszczą biały. Afrykanie zaprotestują. I wszyscy będą niezadowoleni, z wyjątkiem oczywiście Ducha Świętego, na którego można będzie potem wszystko zwalić. Na przykład to, że nowy papież będzie subsaharyjski, jak to z wyraźną intencją wyrażenia pogardy czy obelgi mówi o mieszkańcach Czarnej Afryki jeden z oficjalnych kandydatów na polskiego prezydenta.

"Figle, figle, Panie Jowialski" mawiała Pani Jowialska o żartach męża, choć były "sucharami". Wtedy żart był tymfa wart. Ale dzisiaj? Już 30 lat temu, kiedy napisałem o sprawnej szatni warszawskiego Teatru Współczesnego, dodając, że w szatni dzieją się w teatrze rzeczy najważniejsze, pewien młodszy kolega, wytknął mi, że uwłaczam świątyni sztuki. Z pewnym więc lękiem komentuję dwusetną premierę w tym teatrze. Zważywszy, że rzecz zdarzyła się w 75. sezonie teatru, nietrudno wyliczyć, że na jeden sezon przypadły tylko dwie i pół premiery. Ale leniuchy, mógłbym zażartować. Ale to nieprawda, bo wiele premier doczekało się ponad 100 spektakli. Lenistwo mimo woli? Gratulacje! (Tomasz Miłkowski)

Szanowni Państwo, w imieniu Zarządu Oddziału Warszawskiego SDRP zapraszam do obejrzenia wystawy "1945. Nie koniec, nie początek" , w Muzeum Historii Żydów Polskich Polin przy ul. Mordechaja Anielewicza 6, poświęconej powojennej historii Żydów polskich. Spotykamy się w Muzeum przy informacji w holu głównym 23 kwietnia 2025 r. o godz. 13.00. Termin zarezerwowany jest dla dwóch grup 25-osobowych z przewodnikiem (ewentualna druga grupa wejdzie na wystawę o 13.15). Wstęp dla posiadaczy legitymacji dziennikarskiej jest bezpłatny, dla pozostałych członków grupy 20 zł. Proszę o przyniesienie 10 zł od osoby jako składkę na opłacenie przewodnika (250 zł od grupy). Proszę o możliwie szybkie potwierdzenie swojej obecności. Z pozdrowieniami, Hanna Świeszczakowska hankaswieszczakowska@op.pl tel. do sekretariatu Oddziału Warszawskiego SDRP 22 826 79 45, 22 827 87 15, biuro czynne we wtorki i czwartki 11.00 – 15.00, środy 15.00 – 17.00

Serdeczne życzenia świąteczne od Zarządu Oddziału Warszawskiego SDRP

Nie garb się. Siedź prosto. Wyrażaj się. Nie wyrażaj się. Jedz powoli. Jedz szybciej. Nie mów tyle i zawile. Nie siedź tak cicho, jakbyś zapomniał języka w gębie. Nie otwieraj okna. Otwórz wreszcie okno... Nikt nie lubi być strofowany, a jednak jest i to przez całe życie. Czasem nawet więcej niż strofowany, bo siłą zmuszany do posłuszeństwa. Z całą paradą zademonstrował to pan europoseł Braun, uniemożliwiając ginekolożce z Oleśnicy wykonywanie obowiązków.Jak się okazuje, co jednym nie wolno, to innym wolno, choć może do czasu. Przedszkolaki mają na takie sytuacje idealną receptę. Na pytanie: I co?, odpowiadają: Jajko. Właśnie nadeszło. Najlepszego. (Tomasz Miłkowski)

Także w tegorocznym rozliczeniu podatkowym nie zapomnijcie o możliwości wsparcia naszego Stowarzyszania!

Roksanka – czarna, niemłoda już cockerka leży na dywaniku pod stołem, porusza nogami i cicho poszczekuje przez sen. Śni się jej pewno, że kuchenna lodówka sama się otwiera i wystarczy do niej podbiec, a wyskoczy z niej kiełbaska i da się zjeść. Chyba nie rozmyśla przez sen o tym, kto i w jaki sposób zdobył tę kiełbaskę i włożył do lodówki. Jej spekulacje kończą się zapewne w miejscu, w którym dochodzi do wniosku, że tylko ja mogę w realu lodówkę otworzyć, ułamać kawałek przysmaku i zaspokoić jej ciągle wielki apetyt na kiełbaskę. W pewnym skrócie to ja jestem stworzycielem tej kiełbaski, a skąd ją wziąłem i jak dostarczyłem do lodówki jest o wiele mniej istotne od tego, w jaki sposób Roksanka może mnie skłonić do obdarowania jej następnym kawałkiem. Ba, mogę być prawie pewien, że problem pochodzenia kiełbaski w lodówce jest jej doskonale obojętny. Kiełbasa jest w lodówce. Gdzie była przedtem – nieważne. Gdyby Roksanka znała łacinę, wyszczekałaby w tym języku: ignoramus et ignorabimus. Nie zna, więc nawet przez sen nie szczeka o tym, że nie wiemy i wiedzieć nie będziemy i nie wie, że powiedział to nie żaden starożytny filozof, rozważający problematykę powstania wszechświata, tylko XIX-wieczny niemiecki lekarz i zoolog Emil du Bois-Reymond, zastanawiający się nad granicami zdolności człowieka do poznania świata.