Zmarli w 2020

Urodzony  14.06.1928 - zm. sierpień 2021. Publicysta specjalizujący się w problematyce społeczno-gospodarcza. Prezes Warszawskiego Towarzystwa Prasy Lokalnej.

Stefan Stelmaszczuk   2 I 1945 - 24 VIII 2020. Swoją przygodę z dziennikarstwem zaczynał już podczas studiów na Wyższej Szkole Ekonomicznej w Sopocie  w – popularnej wśród sopockiej  młodzieży – studenckiej rozgłośni radiowej. Potem przyszły większe wyzwania: Polskie Radio – Informacyjna Agencja Radiowa. Jego ciepły, spokojny głos mogliśmy przez wiele lat podziwiać jako współprowadzącego - znany i lubiany przez Polaków  program - Sygnały Dnia. Zresztą tu pracowali wybitni dziennikarze, jak choćby Roman Czejarek czy Krystyna Czubówna. Red. Stelmaszczuk mówił o

Lucyna Smolińska-Sroka  24 XII 1932 r. - 25 VII 2020 r.   Jej materiały telewizyjne przypominały wybitne postacie (m.in. filmy o Piłsudskim, Paderewskim, Prusie)  i przełomowe wydarzenia z naszej historii jak Bitwa pod Wiedniem czy Wojna 1920 r. Realizowane przez Lucyną Smolińską programy takie jak „Skarbiec”, czy „Wielcy znani i nieznani” były telewizyjną wizytówką popularyzacji historii. M.in. za te prace otrzymała  „Medal Edukacji Narodowej” i odznakę „Zasłużony dla Kultury Polskiej”. Jej bogata twórczość telewizyjna została nagrodzona  sześcioma „Złotymi Ekranami”. W

  Leopold Dzikowski (14.08.1937 – 5.06.2020) Członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich został w roku 1976, a w rekomendacji redakcyjnej napisano:  „jest najzdolniejszym reporterem „Sztandaru Młodych”. Posiada bogaty dorobek, jest laureatem wielu konkursów na fotografię prasową, znakomicie zna swój fach. Jest ponadto dobrym kolegą , zawsze chętnie służy pomocą młodszym, mniej doświadczonym”. Laureat nagród Klubu Fotografii Prasowej i prezesa RSW „Prasa-Książka-Ruch”. W 1973 r. został fotoreporterem Roku, a rok później zdobył I nagrodę w konkursie fotografii prasowej. Jego fotografie można było oglądać

4 czerwca 1928 - 21 kwietnia 2021

Paweł Elsztein ( 25.01.1922 – 23.04.2020) Autor książki „Moja Praga. Z archiwum wspomnień”, wydanej w roku 2002, która jest zaliczana do najważniejszych publikacji o prawobrzeżnej Warszawie. Varsavianista z pasją, którego teksty przyciągały rzesze czytelników. Ponad 20 lat  temu (jako autor „Gazety Stołecznej”) mówił, że „przez tyle lat nikt mu na Pradze krzywdy nie zrobił”. A mieszkał przy Strzeleckiej i Małej. Tę ostatnią ulicę nazwał „Bulwarem Zadymionego Słońca”, przez analogię do słynnego filmowego bulwaru w Kalifornii, zaś zadymioną przez stare piece. 

Zaczynała w „Gospodyni”, gdzie – obok przepisów żywieniowych i urządzania wnętrz pisała o modzie, potem pracowała w „Przyjaciółce” (dwa miliony nakładu!).   Wreszcie w latach 80. XX wieku została naczelną kwartalnika „Moda”, przekształconego później w „Moda Top”. „Moda Top” – pierwszy w Polsce żurnal mody, który dla wielu stał się trendbookiem. Była z nami kilkadziesiąt lat, ostatnio – jako członek zarządu Zespołu Starszych Dziennikarzy - jak mogła pomagała w kontaktach z naszymi seniorami. Niewiele było okazji do bezpośrednich rozmów i teraz

W Życiu Warszawy podejmowała głównie tematykę ekonomiczną, problemy budownictwa mieszkaniowego i towarzyszących mu uwarunkowań społecznych. Podobnie w I programie PR, w który występowała m.in. w niedzielnej audycji W samo południe. W Warszawskim Ośrodku Telewizyjnym redagowała autorski program Piękny Dom, zaś w TVP1 na początku lat 90. prowadziła programy Giełda pracy - giełda szans oraz Moja firma - mój biznes. Interesowała Ją także turystyka, której poświeciła wiele  publikacji ii reportaży głównie w Kurierze Polskim i Polskim Radio. Zmarła po ciężkiej chorobie 29 lutego, pochowana