To było do przewidzenia. Rada gabinetowa zwołana przez Prezydenta stała się pokazem wymiany ciosów. Na razie to rozgrzewka, której towarzyszy akompaniament wetowanych ustaw. Wszyscy niemal chórem przyznają, że dobrze to nie wróży na przyszłość. I biadają. Pewnie, łatwiej się rządzi, kiedy wszyscy gracze są z jednej drużyny. Albo kiedy jedna strona dysponuje absolutną przewagą. Ale to wcale nie znaczy, że zaprojektowany w Konstytucji system rządów parlamentarno-gabinetowych przy kontrolnej a niekiedy aktywnej roli Prezydenta nie ma zalet. Zmusza wysoko układające się strony do wysiłku (także intelektualnego) i poszukiwania drogi konsensusu. Wbrew lametom większości komentatorów warto dostrzec w obecnym układzie szansę. Dla Polski. (Tomasz Miłkowski)

W okresie wakacyjnym biuro Oddziału Warszawskiego będzie nieczynne między 15 a 31 sierpnia br. W pozostałym okresie biuro oddziału jest czynne: wtorek i czwartek 11.00-15.00 środa: 15.00-17.00 tel.: 22 826 79 45, 518 938 100 e-mail: sdrp.warszawa@dziennikarzerp.pl

Cały tydzień pod wezwaniem: „Zaproście mnie do stołu” – skojarzenie z nieśmiertelnym singlem Elżbiety Wojnowskiej (1974) wprawdzie przypadkowe, bo kontekst inny, ale nie do pominięcia, bo samo się narzuca. Jedni drugim na wyprzódki i z nie gasnącą satysfakcją wytykali, że nie zostali zaproszeni. Albo że nie wprosili się sami, chociaż mogli, gdyby mieli refleks. Albo że nie prosili, żeby zaproszenie dostać. Albo że zrezygnowali, chociaż nikt ich wypraszał. Widowisko, jakby na to nie patrzeć, żenujące, niczym przepychanka obrażonych chłopców na szkolnej przerwie. Tyle tylko, że przerwy w polityce nikt nie ogłaszał. Ogromnie to zasmucające i fatalna prognoza dla tak zainaugurowanej kohabitacji. (Tomasz Miłkowski)

Zapewne nowy prezydent orientuje się, jaki jest jego zakres obowiązków i kompetencji. Określa to Konstytucja, a nie godzi się sugerować, że prezydent jej nie zna. Tymczasem pokazowe podpisy pod projektami ustaw, które przesyła do sejmu, od podatków po ochronę wsi, mają sugerować, że w Polsce nastąpiła zmiana systemu sprawowania władzy i to teraz prezydent a nie rząd będzie wyznaczać nie tylko kierunki, ale i konkretne rozwiązania polityki gospodarczej i społecznej. Prezydent ma prawo, jak stanowi Konstytucja, wykazywać inicjatywę ustawodawczą. Rzecz w tym, że wykorzystuje do tego wzór amerykański, falsyfikując kompetencje władcze, jakimi nie dysponuje. Na scenie pojawił się więc demiurg zastępczy. (Tomasz Miłkowski)

W środę, 13 sierpnia 2025 r. odbędą się obchody „Dnia Pamięci Starówki”, organizowane przez Dzielnicę Śródmieście m.st. Warszawy. Oprócz tradycyjnych uroczystości patriotyczno-rocznicowych, zaplanowano także koncert Stanisława Soyki na placu Zamkowym, występ Mai Komorowskiej i Olgierda Łukaszewicza, którzy zinterpretują utwory poetyckie m.in. Mirona Białoszewskiego, Zbigniewa Herberta i Anny Świrszczyńskiej, a także spotkanie z Jackiem Świdzińskim poświęcone komiksowi „Brzask”.

Od lat powtarza się to w sierpniu, w rocznicę wybuchu powstania warszawskiego. Wspólne śpiewy, patriotyczne mowy, podziw dla walczących i smutek warszawiaków, kiedy myślą o śmierci miasta. Przed laty przejmująco to ukazał w Teatrze Kamienica Jerzy Bielunas, sięgając po „Pamiętnik powstania warszawskiego” Mirona Białoszewskiego. Ale nikt trafniej nie ujął uczuć, które budzi rocznica wybuchu powstania, od Piotra Pilitowskiego, wybitnego polskiego aktora, syna powstańca: „Jak zwykle, 1go sierpnia, duma z Taty miesza się ze wściekłością na tych, którzy o wybuchu powstania decydowali”. Toteż smutno, kiedy w te sierpniowe rachunki wpisuje się malowany lider walki o bezpieczeństwo granic, pan Bąkiewicz ze swymi zwolennikami. (Tomasz Miłkowski)

Podczas posiedzenia Zarządu OW SDRP, które odbyło się 30 lipca br., jednogłośnie zostało przyjęte sprawozdanie z Walnego Zebrania (10 czerwca br.), po uzupełnieniu o niektóre dane finansowe. Również jednogłośnie przyjęto sprawozdanie Komisji Wniosków, które uwzględniło zarówno kwestie organizacyjne, jak i programowe, istotne dla dalszej działalności Oddziału Warszawskiego SDRP. Komisja przekazała je nowo wybranemu Zarządowi Oddziału do dalszego rozpatrzenia i ewentualnej realizacji. W związku ze wspomnianym w jednym z punktów tego materiału stażem kandydackim, powrócono do potrzeby definicji zawodu dziennikarza, z czym m.in. łączy się tryb podejmowania decyzji o przyjmowaniu nowych członków Stowarzyszenia.

Jesteś dziennikarzem, który pisze o sprawach ważnych dla lokalnych mieszkańców? Umiesz uchwycić piękno Mazowsza na fotografiach? Zgłoś się do drugiej edycji konkursu „Biały Kruk”. Nabór zgłoszeń trwa do 31 sierpnia br.

Pożegnaliśmy Wiesława Dębskiego (ur. 18 stycznia 1953 r. w Wałczu, zm, 18 lipca 2025 w Warszawie), znanego publicystę, znawcę problematyki międzynarodowej, przez wiele lat redaktora naczelnego „Trybuny”, lubianego kolegę i życzliwego człowieka, Był członkiem SDRP.

Nowy Minister Sprawiedliwości przystąpił do pracy. Rozpoczyna od widowiskowych porządków kadrowych, ale i finansowych. Uruchomił m.in. konkursy na środki z Funduszu Sprawiedliwości, sam wycofuje pozwy (we własnych sprawach) przeciw skarbowi państwa, zawiesza prezesów i wiceprezesów niektórych sądów, którzy wsparli upolitycznioną i nieprawidłowo uformowaną KRS. W szeregach prawników niecierpliwie czekających na „konkrety” zapanował lepszy nastrój. Wprawdzie w tę samą stronę szedł poprzednik, ale sprawiało to wrażenie działań powolnych. Minister Żurek chce się skupić na przywróceniu sprawności wymiaru sprawiedliwości, który – nie ma co kryć – działa, ledwo zipiąc. Łatwo mu nie pójdzie. Psuje prawa będą się zaciekle bronić. Oczywiście stojąc nieugięcie na straży praworządności. (Tomasz Miłkowski)

Z przyjemnością zapraszamy członków Stowarzyszenia 5 września br. o godz. 13.00 na zwiedzanie wystawy w Zamku Królewskim w Warszawie: "Anatomia antyku. Ciało i ruch w rzeźbie" - po której oprowadzi nas jej komisarz dr Norbert Haliński. Zbiórka w Sieni Wielkiej Zamku - o godz. 12.45 na podst. listy imiennych zgłoszeń.

- Ja tam lubię ciepło – tak sąsiadka skwitowała w windzie moje narzekania na panujący od kilku dni upał. Przez jedną krótką chwilę zastanawiałem się nad szczegółowym znaczeniem użytego przez nią słowa „tam”, ale doszedłem do wniosku, że w tej wypowiedzi sąsiadki jest to nie zaimek rzysłówkowy, tylko partykuła wzmacniająca. No, coś w rodzaju partykuły. I pomyślałem sobie, jak różnie odczuwamy różne rzeczy w różnych miejscach. Na przykład ja też lubię ciepło tam – w krajach, gdzie ciepło jest immanentną cechą klimatu, ale najlepiej to ciepło konsumuję gdzieś w falach ciepłego morza, albo na plaży, owiewany ciepłym, ale nie gorącym wiatrem, pod warunkiem, że nie jest za mocny i nie obsypuje mnie ciepłym, ale nieprzyjemnym piaskiem. Ale może jeszcze bardziej lubię ciepło tu – gdzie jeszcze nie jest ono stanem częstym, gdzie do morza mam daleko i zdecydowanie nie jest to ciepłe morze i gdzie, jeśli się trafi dzień ciepły, słoneczny i bezwietrzny, a przypadkiem nie jest to związane z mocno zanieczyszczonym powietrzem – robi się naprawdę przyjemnie, co mój meteopatyczny na starość organizm potrafi docenić i wynagrodzić chwilowym dobrostanem.