Jacek Głuski w artykule „Powrót do zamordowanego miasta” informuje, że w samym tylko styczniu 1945 r. do stolicy wróciło 12 tysięcy jej dawnych mieszkańców. Mimo że jeszcze przez wiele miesięcy większość ulic  pozostawała nieodgruzowana, życie zaczęło się odradzać błyskawicznie. Jego widomym znakiem był handel uliczny – pisze Tomasz Markiewicz, autor tekstu „Kto handluje, ten żyje”. Na Pradze, ale i w lewobrzeżnej Warszawie  działalność rozpoczynały pierwsze teatry – o czym w rozmowie „Na scenę wchodziło się po drabinie”, przeprowadzonej przez Rafała Dajbora, mówi aktor Witold Sadowy. Piotr Łopuszański pisze natomiast o niekiedy trudnych, głównie ze względów ideologicznych, powrotach pisarzy. Styczniowy numer przedstawia też liczne relacje zwykłych warszawiaków z ich spotkania z Warszawą ’45. Hitem są niewątpliwie niepublikowane dotychczas dzienniki Wacława Borowego, historyka literatury, dyrektora Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego, poświęcone ratowaniu dóbr kultury w styczniu 1945 r.

O tym, jak szybko warszawiacy odbudowali swoje miasto, mogą świadczyć zdjęcia Zbyszka Siemaszki, fotografa tygodnika „Stolica” z lat 50  XX wieku. Rodzinne tradycje fotografowania i pracę ojca opisuje Maciej Siemaszko w artykule Tatiany Hardej „Zbyszko Siemaszko, fotograf Stolicy„.

Swojego ojca – Kazimierza Moczarskiego, wieloletniego więźnia PRL, autora książki „Rozmowy z katem” – wspomina w tym numerze również Elżbieta Moczarska. We współczesnej części styczniowej „Stolicy” z dyrektor Muzeum Narodowego Agnieszką Morawińską o zmianach, jakie zaszły w muzeum podczas ostatnich czterech lat, rozmawia Ewa Kielak Ciemniewska.