Osoby związane z mediami zawsze mogły liczyć na Jego pomoc. Warto przypomnieć, że to właśnie Ryszard zorganizował w roku 2001 i prowadził Biuro Interwencyjno – Prawne w Stowarzyszeniu. Osobiście angażował się w pomoc prawną dla dziennikarzy poszkodowanych przez pracodawców.

Po studiach prawniczych na lubelskim UMCS, ukończył w 1971 roku Studium Dziennikarskie Uniwersytetu Warszawskiego. W październiku tego samego roku rozpoczął pracę w telewizji, w Naczelnej Redakcji Programów Publicystycznych i Reportaży. Specjalizował się w publicystyce społecznej. A o tym, jakim był dziennikarzem najlepiej świadczy fragment opinii przełożonych, jaką przedstawił starając się o przyjęcie do Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. ”Ryszard Bójko jest cenionym reporterem telewizyjnym… W bardzo krótkim czasie  opanował tajemnice warsztatu TV… Umie się nim posługiwać wprawnie i rozważnie jako  autor i prowadzący  program „Bez togi” i reporter „Banku miast”…”. A opinię tę podpisali:  Jerzy Ambroziewicz, Edward Mikołajczyk, Mariusz Walter i Eugeniusz Pach. Taki był przez całe życie zawodowe.

Mało kto wie, że Ryszard miał uprawnienia reżysera filmów dokumentalnych.  Pracował również w Wytwórni Filmów Dokumentalnych jako wiceszef Polskiej Kroniki Filmowej.

Można z życiorysu Ryszarda  poznać historię mediów z tamtych lat.

Był doceniany – nie tylko jako kawaler odznaczeń państwowych, także jako laureat nagród przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji, Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, Stowarzyszenia Dziennikarzy  RP,  posiadacz Złotego Ekranu.

Ryszard był nade wszystko porządnym Człowiekiem, który zostanie w naszej pamięci na zawsze.

Pochowany został w Lublinie na cmentarzu przy ul. Lipowej.

Barbara Janiszewska