Czasy się zmieniają, ale ludzie mniej. Tę banalną formułę powtarzają chętnie reżyserzy sięgający po klasykę, aby dowieść, że nie zajmują się archiwistyką. I tak jest rzeczywiście, potwierdzają to dziesiątki przypominanych tekstów sprzed wieków czy kilkudziesięciu lat. Niekoniecznie musi to być Szekspir czy Prus. Czasem wystarczy Reginald Rose.

Zapewne mało kto kojarzy nazwisko autora dramatu „Dwunastu gniewnych ludzi”, a potem scenariusza filmu Lumeta, który zyskał opinię arcydzieła. Właśnie ten tekst przypomniał warszawski Teatr Współczesny. Okazało się, że brzmi – zgodnie z nazwą teatru – współcześnie, jakby napisany został wczoraj. Ludzie wciąż borykają się z uprzedzeniami, fobiami i drzemiącą potrzebą odwetu. Bez zmian?

Tomasz Miłkowski