Zarząd Główny Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 11 czerwca 2010 r. analizował aktualną sytuację w jakiej znalazły się Polskie Radio i Telewizja Polska, w tym zatrudnieni w nich dziennikarze.

Stwierdzamy, że obie te zasłużone dla polskiej kultury i edukacji instytucje publicznej użyteczności zastały doprowadzone do stanu programowej, kadrowej i technologicznej zapaści, uniemożliwiającej wykonywanie nałożonych ustawowo zadań zawartych w artykułach: 1 i 21 Ustawy o Radiofonii i Telewizji z dnia 29 grudnia 1992 (z póź. zm.). Jakkolwiek nie oceniać zawartych w niej rozwiązań, nadal stanowi ona obowiązujące prawo. Bierność kompetentnych władz tolerujących jego nagminne łamanie, w tym art. 31 traktującego o opłatach abonamentowych uważamy za skandaliczne i w praworządnym państwie niedopuszczalne. Kierowane na realizację programu publicznego Radia i Telewizji środki pochodzące z abonamentu są dramatycznie niskie. Nie pokrywają minimum kosztów realizacji programu zgodnego z oczekiwaniami radiosłuchaczy i widzów, zwłaszcza regionalnych rozgłośni PR i oddziałów TVP.

Nie można również nadal tolerować nadmiernego upolitycznienia publicznych mediów, w których to nie merytoryczne względy, ale partyjna dyspozycyjność decyduje o awansach, przeroście etatów administracyjnych nad programowymi, skutkującymi zwalnianiem z pracy w pierwszej kolejności dziennikarzy i innych pracowników twórczych.

Wzywamy Sejm RP do jak najszybszego ukończenia pracy nad zapowiadaną nową „ustawą medialną”, zaś właściwe organa państwowe do podjęcia natychmiastowych działań umożliwiających egzekucję zapisów prawa obowiązującego.

Apelujemy do wszystkich słuchaczy i widzów, organizacji społecznych i samorządowych o poparcie wszelkich działań zmierzających do ocalenia polskich mediów publicznych oraz przywrócenia im rangi rzetelnego i wszechstronnego informatora, krzewiciela wysokich wartości kulturalnych, oświatowych i obywatelskich.